Bugün karşınızda bir Endüstri Mühendisi duruyor. Mezuniyet törenimizle birlikte resmi diplomamı elime aldım. 5 seneyi bitirdim, ama Bilkent’i bitiremedim =) Elimde diplomamın, yüreğimde bu haklı gururun olmasını sağlayan aileme, arkadaşlarıma, hocalarıma ve herkese ayrı ayrı ve tüm kalbimle teşekkür ediyorum. Diplomada “yüksek şeref” yazıyor, ama bu şeref size ait =) Hepinizi çok seviyorum. Benim yaşadığımdan daha güzel günler geçirmeniz dileğiyle.. =)

Not: Bundan sonra bol bol yazı yazacağım, sahalara dönüyorum =)

Herkes gibi şu yazıyı yazabilmeyi istiyordum ben de. Üniversitede lisans hayatımın son sınavından çıktım. Orta geçti, ama önemli olan geçip gitmesiydi zaten. Şu an çok mutluyum. Çok da rahatladım.

Master görevlerime de pazartesi başlıyorum. Bu arada eve gidip hasret gidereceğim bizimkilerle. Çok fena yorulmuşum bu dönem, iyice bir dinlenmek istiyorum her boşlukta =) Üniversitenin en rahat senesini bu zannediyoduk, ama çok eminim ki en fazla bu dönem yoruldum.

Bu arada yeni bir bilgisayar aldı bizimkiler bana. Toshiba L505 13W. Windows 7′ye alışmaya çalışıyorum, ama bilgisayarın üst üste 10-15 firefox penceresi açabiliyor olması beni mutlu ediyor yeterince =D

Okulun bitmesiyle alakalı bir yazıyı da önümüzdeki günlerde yazacağım sanırım. Zira hayatımın en güzel, en eşsiz zamanlarından birini yaşıyorum =)

Saygılarımla ve en güzel dileklerimle..

Hani çok tuttum kendimi ama yine de birkaç satır yazmadan edemeyeceğim. Herkes gibi ben de “bu yorumu yapıp bu konuyu kapatıyorum” Ne bitmez konuymuş, ne büyük bir olay varmış kaç yorumdur kapanamadı. Neyse efendim, mesele şu ki, Endüstri Mühendisliği bölümümüz her sene bitirme projelerinden oluşan bir fuar yapıyor. Belli sayıda proje final sunumuna davet ediliyor ve bir yarışma yapılıyor. En güzel poster, mansiyon ve ilk üç derece ödülleri veriliyor. Ödüllerin dağılımı konusunda garip bir durum oldu, ama önce bizden bahsedeyim.

Bu yazının devamını da okuyun »

İnşallah bu mayıs ayı sonunda okul bitiyor. 15 Haziran’da mezuniyet törenimiz var. Gelecek sene Bilkent’te Endüstri Mühendisliği’nde yüksek lisansa başlıyorum, ya da devam ediyorum demeliyim. Bunun yanı sıra hazirandan itibaren bölümün sistem yönetiminin de bir kısmını yapacağım. Bölümümüzün IT altyapısını sıfırdan kuran Emre Uzun’dan şimdi herşeyi tuğla tuğla öğreniyorum =) Hem şaşırıyorum, hem hoşuma gidiyor.

Sistem serverlarından Hillbert’le bugün ilk bağlantımı kurdum, dahası web sitesinde küçücük de olsa bir dosya güncellemesi yaptım. Şimdi bana gereken ilk şey daha hızlı bir bilgisayar =) bir de Emre’nin dediklerini kaçırmamak için bir ses kayıt cihazı =)

Ağustos ayı geldiğinde ise güzel bir tatil yapmak var planlarımda. Eğer herşey yolunda giderse güzel bir süreç başlıyor gibi =)

Şu finaller bitsin, daha sık yazı yazacağım =) Mola istiyorum =D

Geçen hafta havalar 30 derecenin üzerine çıkacak dediler. Haftasonu galiba öyleymiş. Şimdi bir haber sitesinde diyor ki “Ankara’da sıcaklık 23 dereceye kadar yükselecek”. Bi saniye, nasıl ya? 30 dereceden 23′e yükseliyor mu yani sıcaklık, ben mi bilmiyorum.

Ey gidi Orwell, seni andık dün gece. 30 gramdan, 20 grama çikolata artışını da sen söylemiştin değil mi =)

Büyüdükçe insanları tanıyorum, insanları anlıyorum. Adam gibi olanını da görüyorsun, söylediği her sözün arkasında duran; üçkağıtçı, çıkarcıyı da görüyorsun dün öyleyken, öyle derken bugün böyle olan.. Anladıkça, sevdiklerimi çok seviyorum, sevmediklerimden daha çok uzaklaşıyorum. Biliyorum, iyilikte siyah-beyaz yok sadece; gri bölgeler de var ama bembeyaz olanları görünce siyaha yakın olanlara tahammül etmek zor hale geliyor.

İnsanları anladıkça, artık kimseyi anlamamak istiyorum.

Geçen hafta çarşamba gecesi proje raporu için uyumadım. Perşembe gecesi websitesi için çok az uyudum. Sonraki gecelerin ikisinde oyun oynadım geç uyudum. Yarın öğlene midterm vereceğim için bu gece de ya çok az uyuyacağım ya da hiç uyumayacağım. Geçen sene olsa buna hiçbirşey demezdim, çünkü zaten her gün geç yatıyordum, sabahki derslere pek gitmiyordum. Ama dördüncü sınıfta çoğu sabah dersime gittiğim için uykum düzene girmişti, bu yüzden bu tip durumlar beni çok etkiliyor. Gün içinde uykusuz uykusuz geziyorum. “So, that’s the problem.”

• Enes’in ödevi ve Hüseyin’e yeni hediye aldığımız hoparlörleri denemek için 1984 filmini (tekrar) izledik. Neden bu kadar değerli olduğunu tekrar anladık, hakkını teslim ettik. Distopyaların şahı padişahı karşısında bir kez daha selam durduk =)
• Geçen telefonda oynayabileceğim oyunları ararken Simcity Metropolis diye birşey buldum. Telefonda minicik ekranda biraz vakit geçirdikten sonra yılların eskimeyen oyunu Simcity 3000′i bilgisayara tekrar kurmaya karar verdim. Şu finaller bir bitsin Roller Coaster Tycoon 2′yi de kuracağım tekrar =)
• Bu yazının devamını da okuyun »

Sevgili Boston önce kabul ettik dedi, daha sonra bekleme listesindesin dedi. Ben de “senin için ağladım yalan mı yalan mı, gençliğimi harcadım yalan mı yalan mı, GRE, TOEFL alayı yalan mı yalan mı, yalanmış meğer” dedim =) Onlar da evet sahiden yalanmış dediler =D

Sonuç: Bir süre daha Bilkent’teyiz sanırım. =) Tübitak bursu da çıkmış, paşa paşa yüksek lisansımı yaparım bildiğim yerde.

Bizde tartışma kültürü hiç yok. Eften püften konularda birbirimizi kırana kadar, ağzımızdan acayip kelimeler çıkıncaya kadar tartışmayı bir marifet sayıyoruz. Lafta altta kalmamak gibi bir anlayış var her nedense. Bırak kardeşim, isteyen istediğini desin. Cidden, sahiden soruyorum; karşındaki sana ters birşey söylediği zaman, cevap vermeyince bunu kabul mu etmiş oluyorsun? Hiç alakası yok. Cevap vermemek senin erdemini gösterir bazen. Söz gümüşse sükut altındır lafı öyle hava civa olsun diye söylenmemiş di mi? Herkes konuşur, herkes tartışır. Tartışmayı bitirebilmek asıl marifet.

Bu yazının devamını da okuyun »